Stavonvištvo sveta neravnomerno je rasporedjeno. U žarkom pojasu živi samo ¼ , a u umerenom ¾ stanovništva sveta. Pošto je veći deo kopna na istočnoj polulopti na njoj živi više od 85% stanovništva. Smatra se da oko 15% kopna još nije naseljeno. To su hladne, polarne oblasti, delovi pustinja i prašuma, kao i visokoplaninski grebeni.

Oblast stalne ljudske naseljenosti naziva se ekumena. Oblast koja nije naseljena naziva se anekumena.

Razlike izmedju gustine naseljenosti Evrope (90.2 stanovnika/km2) i Azije (68 stanovnika/km²) na jednoj strani i ostalih kontinenata na drugoj strani potvrđuju visok stepen različitosti. Razlike su najveće između Evrope i Australije (2 st /km²). Kontinentalna  ukazuje na mogućnost prelaska stanovnika sa jednog dela Zemlje na drugi, na mogućnost rasterećivanja Evrope i nekih područja Azije, a opterećivanja retko naseljenih područja Novog Sveta.

Problem današnje naseljenosti ekumene nije u prosečno velikom broju stanovnika/km², nego u velikoj koncentraciji većine čovečanstva na skučenom prostoru. Useljavanje iz Starog Sveta osnovni je razlog što je porast stanovništva Novog Sveta bio znatno brži nego u ekumeni kao celini.U tom porastu prednjačile su SAD, gde se slivala glavnina evropskih iseljenika do 1. svetskog rata. Tek kada su SAD počele u znatnoj meri da ograničavaju useljavanje, jačaju smerovi iseljavanja u neke Južno-američke zemlje i Australiju.

Od kako se povećava razmena dobara stanovništvo se sve više koncentriše oko luka u primorskim oblastima.

Polovina stanovnika sveta živi na manjoj udaljenosti od 200 km od more, a više od ¾ živi u prostoru ispod 500 metara nadmorske visine. To znači da su doline i primorja glavne oblasti ljudskog naseljavanja. Najsevernija naselja na Zemlji nalaze se na Zemlji  Franca Josifa( od 78°- 82° s.g.š). U tropskoj zoni Južne Amerike stalna naselja dopiru i do 5000 metara nadmorske visine, a u Indiji na visini od 5476 metara nadmorske visine nalazi se najviše stalno naselje na Zemlji.

Advertisements